มูลนิธิร่วมกตัญญู มิตรแท้ช่วยเหลือเรื่องต่างๆ

Ruamkatanyu in thailand
ประวัติ มูลนิธิร่วมกตัญญู ช่วยเหลือเพื่อนมิตรแท้

มูลนิธิร่วมกตัญญู เป็นหนึ่งมูลนิธิของประเทศไทย ซึ่งหลายๆ คนได้ยินชื่อเสียงเรียงนามและรู้จักกันเป็นอย่างดี ก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ทำงานด้านสาธารณะ, เก็บศพตามสถานที่ต่างๆ ตลอดจนช่วยเหลือผู้ประสบภัย, เป็นศูนย์วิทยุสื่อสาร รวมถึงดำเนินงานด้านการศึกษา

โดยอักษรที่อยู่บนตราสัญลักษณ์มาจากภาษาจีนคำว่า “義” แปลว่า ความกตัญญู

มูลนิธิถือกำเนิดเกิดขึ้นจากฝีมือของ นาย สมเกียรติ สมสกุลรุ่งเรือง เขาเป็นชายที่ชอบช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ ภายในชุมชนแออัดนาม ตรอกโรงหมู ซึ่งตั้งอยู่บริเวณกล้วยน้ำ เมื่อคนยากจนเมื่อเสียชีวิตแล้วไม่มีเงินซื้อโลงศพ เขาก็ช่วยเหลือให้คนตายได้ไปเกิดใหม่อย่างหมดห่วง ต่อมาปฏิบัติการทำดีนี้ขยายวงกว้างจากท่าเรือคลองเตยลากยากไปถึงพระโขนง ลากยาวต่อไปยังพระประแดง, บางขุนเทียน ภายใต้ใช้ชื่อ “ศาลหลวงปู่เปี่ยม” จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2513 ก็ได้มีการจัดตั้งขึ้นมาเป็นมูลนิธิ ภายใต้การดำเนินการโดย โรจน์ โชติรุ่งเรือง อันมีคุณสมเกียรติ สมสกุลรุ่งเรือง อยู่ในตำแหน่งผู้บริหารงานร่วมด้วยคุณรัตนา ภรรยา แต่งตั้งเป็นเลขาธิการ หลังจาก คุณ โรจน์ โชติรุ่งเรือง ถึงแก่กรรม ทางคณะกรรมการบริหารมูลนิธิ จึงได้ยื่นขอเปลี่ยนขั้นตอนจัดตั้งตำแหน่ง มาเป็นนาย สมเกียรติ สมสกุลรุ่งเรือง ตั้งแต่วันนั้นมาจวบจนถึงปัจจุบัน ประเทศไทยเคยประสบเหตุจากภัยธรรมชาติเหตุการณ์น้ำท่วมภาคใต้ ในปี พ.ศ. 2517 ซึ่งเป็นอีกครั้งหนึ่งที่ประเทศของเราประสบเหตุการณ์อันร้ายแรง จึงทำให้มูลนิธิร่วมกตัญญูเพิ่มเติมในส่วนช่วยเหลือผู้ตกทุกข์จากภัยร้ายของธรรมชาติ, จัดตั้งศูนย์วิทยุสื่อสารเป็นของตัวเองเพื่อการติดต่ออย่างรวดเร็ว รวมถึงทางด้านการศึกษา

ย้อนไปเมื่อสมัยสงครามบูรพา เหนือน่านฟ้าของกรุงเทพมหานคร หรือ บางกอกสมัยนั้น เต็มไปด้วยเครื่องบินรบที่หมายจะเอาชีวิตประชาชน กรุงเทพถูกถล่มด้วยฝูงบิน B29 ของฝ่ายตรงข้าม บินมาปล่อย “ฝนเหล็ก” ห่าใหญ่จึงทำให้มีผู้คนตายกันเป็นเบือ ช่วงนั้น นาย สมเกียรติ สมสกุลรุ่งเรือง ผู้ก่อตั้งบุกเบิก ซึ่งกำลังอยู่ในวัยรุ่น 13-14 ปี ทำงานส่งกาแฟอยู่ย่านท่าเตียน พบเห็นศพจำนวนมากถูกระเบิดตายอย่างน่าอดสู ตอนแรกออกไปดูอันเนื่องมาจากความอยากรู้อยากเห็น แต่ครั้นเมื่อพบเห็นมากๆ เข้าก็รู้สึกอดหดหู่ใจไม่ได้ เลยออกไปช่วยเก็บศพ หากแต่ก็ยังกล้าๆ กลัวๆ จนกระทั่ง เมื่อเก็บมากๆ เข้า ก็เกิดความรู้สึกว่าเป็นกุศลขึ้นภายในจิตใจ ในการทำเพื่อมนุษย์ครั้งสุดท้าย และจากเหตุการณ์ในครั้งนี้นี่เองที่กลายมาเป็นแรงบันดาลใจ ในการก่อตั้งมูลนิธิขึ้นมา นอกจากนี้จากที่ออกไปช่วยเก็บศพอยู่บ่อยครั้ง จึงเป็นเหตุให้เขาได้รับบาดเจ็บจากสะเก็ดระเบิดกระเด็นเข้าที่ขา แต่นับเป็นโชคดีที่ได้รับการรักษาจากทหารทัน